رنج

محبوبم...من بزرگ نیستم..من حقیرم

حقیر...

من زمانی بزرگ بودم که تو به من افتخار میکردی

زمانی که دوستم داشتی

الان من فقط یه آدم پوچ و بی معنی هستم که حتی پیش

چشم تو بی ارزش ترینم

و این از مرگ بدتره...وقتی ببینی کسیو که دوسش داری

تو رو حتی آشغال هم صدا نمی زنه

تو حق داری محبوب....حق داری

من حتی لیاقت آشغال بودن رو هم ندارم

چقدر گریه خدایاااااا

رنج...

محبوب من.....زندگی من....میبینی ...ما افرادی بودیم بدون هیچ اعتقادی از عشق عشق را فقط از دور شنیده بودیم ..و امروز که در رگهایمان جاری شده است با تمام وجود خود را غرق در عشق میبینیم..میبینی...بودنش اش رنج...

خدایاااا

یعنی اونم بیادم هست؟؟

یعنی اونم دلتنگه

خدایااا

اون کجاست...چیکار میکنه؟؟؟

رنج...

زمستان ...برف ها ..سفیدی فراوان من و تو...غرق در زمستانپنهان پنهان ...گم شده در خویشدور از این زمان زمستان را به یمن بودن و طلوع تو دوست میدارم و امروزدانه های برف را یکی یکی با عشق تو می شمارم من و ت رنج...

گاهی نمیدانم کیستم

در شناسایی این دنیا

گاه تلخ تر از واقعیت

گاه همچو یک رویا

با نفسهایی که در آن میزند موج

خستگی های زمانه

گاه نمیدانم چه بگویم

از این هیاهوی نهفته

رنج...

تو را احساس میکنم

در این شهر

در این سرمای طاقت فرسا

در همهمه این تکرار زندگی

اینجا و هرجا

با دیدن فروشنده های گل نرگس

تصویر زیبای تو را میبینم

که لبخند میزنی

و من کنارت می نشینم

و جشن میگیریم حضور گلهای نرگس را

در این خانه بوی تورا

احساس میکنم

هنوز عطر تنت اینجا پیچیده است

و من در خیال خود

با تو زندگی میکنم

رنج...

طلوع تو مبارک زیباترین لحظه بهترین روز دنیا ای یار من طلوع روزگار من طلوع تو مبارک همچون تابش نور خورشید بر برفهای سفید بهمن ماه در قلب من چو یک امید انعکاس آن به چشمهای من طلوع تو مبارک هم فصل با زمس رنج...

چه آورد بر سرم آن سنگدل نگار من

که جز اویم نمی بینم که جز اویم نمیبویم

که جز عشقش نمیجویم

چه در دل داشت یار من

که جز خوبی نمیگویم

که جز با او نمیپویم

تو ای محبوب تر از جانم

من از عشقت من از قلبت

همه احساس پاکت را

از جان می دانم ..از دل میخوانم

به جز عشقت نمیجویم

به جز با تو نمیپویم

اگر دنیا به کارم سخت گیرد

اگر شادی زمن این بخت گیرد

به بهمن ماه و روز عشاق بهمن

تو سالهاست در این وجودی

تو سالهاست عشقت خفته در من

رنج...

محبوب من..حقیقت ...یعنی من...یعنی..تویعنی من در فکر دغدغه ها و نگرانی های تویعنی تو در فکر منحقیقت یعنی امید تو به من...در بیدادگاه زندگیحقیقت یعنی من...در روزهای عاشقی...حقیقت یعنی یک انتظار...از م رنج...